Σάββατο 23 Ιανουαρίου 2010

Ο πρώτος πνευματικός νόμος απαιτεί υψηλό σεβασμό και τελειοποιείται μέσα στην αγάπη που απαλλάχτηκε άπό κάθε εμπάθεια.




Βεβαιώνω όλα τα ανθρώπινα πλάσματα που ενδιαφέρονται να λάβουν Πνεύμα και να ζήσουν τον ολοκληρωμένο άνθρωπο πως πρέπει να ακλουθούν στην καρδιά και στην πράξη τον παρακάτω πνευματικό νόμο.

Βασική Αρχή ή νόμος του Πνεύματος: «Αυτό που για εμάς είναι ασήμαντο, μπορεί για τον άλλο να είναι τα πάντα. Και αυτό που για εμάς είναι τα πάντα, μπορεί για τον άλλο να είναι παντελώς ασήμαντο». Ο άνθρωπος που δεν καταλαβαίνει και δεν εφαρμόζει αυτό τον νόμο είναι αδύνατον να εξελιχτεί πνευματικά. Θα παραμένει πάντα στον φαινομενικά πνευματικό άνθρωπο.

Χαρισμένο στον ιερό μου φίλο Αντώνιο Σπυρόπουλο.

7 σχόλια:

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

ΚΥΡΙΕ Π.ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΕ ,ΕΚΦΡΑΖΩ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΔΙΑ ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΙΝΗΣ-ΜΕΣΩ ΤΟΥ Α Ε Ν Α Ο Ν ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΩΝ ΣΟΥ.ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΕΠΙΤΡΕΨΑΤΕ ΜΟΥ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΝΩ ΤΗΝ ΚΑΤΩΘΙ ΕΡΩΤΗΣΗ
Ο Θ Ε Ο Σ ΕΧΕΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΩΝ ΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ? Η ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΙΘΑΝΗ ΕΚΒΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΟΥΣ ? Η ΥΠΑΡΧΗ Η ΑΛΑΝΘΑΣΤΗ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΜΙΑΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΠΟΥ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ?
ΜΕ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ {Ι.Φ.}

vaggelas είπε...

"Ο πρώτος πνευματικός νόμος απαιτεί υψηλό σεβασμό και τελειοποιείται μέσα στην αγάπη που απαλλάχτηκε άπό κάθε εμπάθεια."


Τι να πει κανείς και πως να ομολογήσει την σπουδαιότητα της Αγάπης μέσα στην ανθρώπινη εμπειρία. Άραγε ποιο ανθρώπινο μέτρο μπορεί να μετρήσει το μέγεθός της, να γνωρίσει το ύψος της, το πλάτος, ποιο ανθρώπινο μέτρο μπορεί να εισχωρήσει στο απροσμέτρητο βάθος της και να την κατανοήσει στην ολότητα της Δυνάμεώς της;

Αναρωτιέμαι πολλές φορές ποια ανθρώπινη γνώση μπορεί να την περιγράψει στο ύψος που της πρέπει;
Εδώ κάτω στην ανθρώπινη ατέλειά μας μόνο την απουσία της μπορούμε ίσως να μετρήσουμε. Αναγνωρίζουμε ότι η αγάπη λείπει στα μέσα μας και στα γύρο μας, την βλέπουμε να απουσιάζει στις ειδήσεις των 8, απουσιάζει στους γνωστούς και στους αγνώστους που προσπερνάμε και μας προσπερνούν αδιάφορα καθημερινά.

Και ενώ προσπερνάμε τα πάντα ταξιδεύοντας μέσα στους δρόμους της ζωής αυτήν την έλλειψη της αγάπης δεν μπορούμε να την κρύψουμε, δεν μπορούμε με τίποτα να την προσπεράσουμε.

Η Αγάπη μας στέκει αέναα να φωνάζει και μας καλεί με σεβασμό να την διακρίνουμε σε όσα εύκολα προσπερνάμε ως ασήμαντα και ανάξια ασχολίας...

vaggelas είπε...

O Αντώνιος Σπυρόπουλος έθεσε στην ερώτησή του ένα πολύ μεγάλο θέμα. Είναι ένα πολύ σπουδαίο ερώτημα που με είχε απασχολήσει και μένα πολύ παλιότερα. Προσωπικά στον πυρήνα του δικού μου ερωτήματος με απασχολούσε το κατά πόσο είναι (πραγματικά) ελεύθερη η θέληση στις αποφάσεις.

Στην απάντηση που έδωσα στον εαυτό μου ήταν ότι πραγματικά ελεύθερος είναι όχι εκείνος που αποφασίζει ή σκέπτεται ή επιλέγει αλλά εκείνος ο οποίος ολοκληρωτικά ελέγχει και επεμβαίνει στο κτίσιμο της νόησής του.
Η πραγματική ελευθερία (κίνηση μεταβολής) βρίσκεται μόνο μέσα σε αυτήν την διαδικασία-κίνηση του κτισίματος. Όταν η νόηση κτιστεί οι επιλογές είναι πλέον προδιαγεγραμμένες-"ακίνητες".
Οι ανθρώπινες αποφάσεις δεν έχουν κανενώς είδους ελευθερία μέσα τους αφού αποτελούν συνήθως το αποτέλεσμα μιας λογικής διαδικασίας που ολοκληρώθηκε στο παρελθόν. Και το παρελθόν δεν είναι δυνατόν να αλλάξει. Το μόνο που αλλάζει είναι το διαρκές παρόν, το συνεχές γίγνεσθε.
Υποπτεύομαι ότι οποιοσδήποτε μπορούσε να διακρίνει την ποιότητα του εσωτερικού μας διαλόγου μπορεί να γνωρίζει την κατεύθυνση των αποφάσεων και των επιλογών μας τέλεια. Πόσο μάλλον ο Θεός...

Θα περιμένω με αγωνία και γω την απάντηση στο πολύ σπουδαίο ερώτημα του Αντώνη :)

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΤΟ ΦΙΛΟ 'ΒΑΓΓΕΛΑ΄'ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΦΩΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΣ ΜΟΥ,ΠΟΥ ΕΘΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΜΑΣ Κ.ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ,ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ.

Aenaon είπε...

Υπέροχα ποιητική η απάντηση του φίλου μας Βαγγέλα.

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ Κον ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΝ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟ ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΟΣΟ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΜΟΥ.ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΙ ΜΕ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ

xristina είπε...

H απάντηση στο ερώτημα του κ. Αντώνιου Σπυρόπουλου είναι άκρως διαφωτιστική και αυτό που έχω να πω είναι οτι ο λόγος σου Παναγιώτη ήταν, είναι και θα είναι γλυκό μέλι στη καρδιά μου....πνοή ζωής σε όλο μου το είναι...κάλεσμα αγάπης...λόγος που φέρει θείο μεγαλείο....λόγος ειρήνης και χαράς σε όλη την ύπαρξη μου...σε ευχαρίστω και σε αγάπω απο τα βάθη της καρδιάς μου.