Απόσπασμα συνέντευξης του συγγραφέα

Tο κείμενο που ακολουθεί είναι η απάντηση σε ερώτηση που έθεσε πρόσφατα δημοσιογράφος στον συγγραφέα του βιβλίου Παναγιώτη Παναγόπουλο.

Ερώτηση δημοσιογράφου: “Λέτε στο βιβλίο σας πως το μεγαλύτερο επίτευγμα του ανθρώπου στη ζωή αυτή είναι να αποκτήσει οντολογική ποιότητα αγάπης. Ποια η λογική για μια ζωή αγάπης μέσα σε αυτή την κοινωνία όπως σήμερα τη ζούμε;”

Απάντηση συγγραφέα: Η στάση που έχεις απέναντι στη ζωή είναι ο κτύπος σου στους ουρανούς της.

Ερώτηση δημοσιογράφου: Δηλαδή;

Απάντηση συγγραφέα: Όλα τα ανθρώπινα πλάσματα, είτε λαμβάνοντας είτε προσφέροντας, εκτιμούν πολύ την αγάπη και το έλεος και αυτό είναι η βάση και ισχυρό θεμέλιο που πάνω του οικοδομούνται οι ανθρώπινες αξίες. Οι διαφορές που χωρίζουν τους ανθρώπους, είτε μεμονωμένα είτε συνολικά, όποιες και όσες κι αν είναι αυτές, χάνονται όταν εμφανίζονται οι δυνάμεις της αγάπης, της συμπάθειας και του ελέους.



Ανά την υφήλιο υπάρχουν άνθρωποι απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα που δεν μπορούν να αντιληφθούν ποια είναι η βαθύτερη λογική της αγάπης και ποια η δυνατότητα εφαρμογής της μέσα σε μια κοινωνία όπως σήμερα τη ζούμε.

Η βαθύτερη λογική της αγάπης και όλης της αρετής, μέχρι εκείνης που φτάνει στο ύψος της αγιότητας, είναι η αποστροφή μας προς τη δυστυχία και η επιθυμία μας για την ευτυχία. Κανείς δεν θέλει να ζει δυστυχισμένος και όλοι μας επιθυμούμε να ζούμε ευτυχισμένοι.

Η δύναμη που χρειάζεται για την εφαρμογή της αγάπης βρίσκεται στην ελεύθερη θέληση του καθενός μας και είναι δυνατή από όλους μας, αφού όλων των ειδών οι δυνάμεις, κοινωνικές, πολιτικές, ιδεολογικές, εκπαιδευτικές, θρησκευτικές, πέρα από τις διαφορές τους, έχουν και πρέπει να έχουν σαν απώτερο σκοπό τους την ανθρώπινη ευτυχία. Όταν οι δυνάμεις αυτές δεν υπηρετούν πρωτίστως την ανθρώπινη ευτυχία, αποτυχαίνουν στον πρωταρχικό τους σκοπό.

Η αγάπη μας για την ανθρώπινη ευτυχία, είτε την προσωπική μας είτε των γύρω μας, γίνεται εύκολα πράξη όταν αληθινά συνειδητοποιήσουμε την ανθρώπινη ιδιότητα την δική μας και των γύρω μας, και κατανοήσουμε πως ακόμα και ο πιο “ξένος” έχει τις ίδιες ανάγκες με εμάς. Ας μην ξεχνάμε πως κανείς μας δεν μπορεί να σπέρνει δυστυχία και να ελπίζει στην ευτυχία.

Όποιο δρόμο κι αν ακολουθεί κάθε άνθρωπος, σε οποιαδήποτε θέση κι αν βρίσκεται, στα βάθη της καρδιάς του αναζητά τα ίδια μεγαλειώδη ιδεώδη της αγάπης που αναζητά κάθε ανθρώπινη ψυχή. Κάθε ανθρώπινο πλάσμα όσο άρρωστο κι αν φαίνεται, όταν η καρδιά του διψά την ευτυχία, έχει αποθέματα ψυχικής υγείας και αναφαίρετο δικαίωμα στη χαρά της ζωής.

Ο άνθρωπος, είτε το γνωρίζει είτε όχι, αναζητά την ευτυχία όχι μόνο για να πιει από την πηγή της και να ξεδιψάσει, αλλά πρωτίστως για να γίνει ο ίδιος πηγή που θα προσφέρει πάντα νερό ζωής, εκπληρώνοντας έτσι το μεγάλο του όνειρο.


Γι’ αυτό το Αέναον μιλά στην καρδιά κάθε ανθρώπου...